Το ιερό της Ελευσίνας υπήρξε το κέντρο μιας πανάρχαιης λατρείας –της αρχαιότερης-, που άνθισε επί δύο χιλιάδες χρόνια. Τα μυστήρια, μικρά και μεγάλα, κρατούσαν πολλές μέρες και ήταν βασισμένα στην αναζήτηση της <<χαμένης>> κόρης της Δήμητρας, της Περσεφόνης. Ο μύθος της Περσεφόνης είχε σχέση με την αθανασία της ψυχής και γι’ αυτό η εορτή αυτή περιείχε μυστήρια που εθεωρούντο τα ιερότερα όλων. Ιεροφάντες και μύσται, συμμετείχαν όλοι σε <<δράμα μυστικόν και ιερόν>>, στη <<δείξιν των ιερών>> που εξελίσσονταν στο άδυτο του ναού και κατέληγαν στην <<εξήγησιν των ιερών και των οσίων>>… Οι ομοιότητες με τα μυστήρια της Ίσιδος πολλές, όπως πολλές και οι ομοιότητες με τις χριστιανικές μυστηριακές τελετές. Επί βασιλείας των Αντωνίνων άρχισε να καταστρέφεται η Ελευσίνα, ο Αλάριχος με τους Γότθους και με τη συνοδεία μοναχών λεηλάτησε και ερήμωσε το ιερό της Ελευσίνας και ο Θεοδόσιος κατήργησε τα Μυστήρια… Τα Ελευσίνια Μυστήρια υπήρξαν το αντικείμενο πολλών επιστημονικών ερευνών, αφού από πολλούς μελετητές θεωρούνται ως η βάση της σημερινής χριστιανικής Σταύρωσης και Ανάστασης.